logo

Willem Beijerinck Biologisch Station

proefopstelling

De stichting WBBS doet o.a. onderzoek naar de verspreiding van loopkevers in Noord Nederland. Door jarenlange bemonstering op diverse locaties in Drenthe zijn unieke gegevens verzameld over het voorkomen, de verspreiding en veranderingen in aantallen en soortensamenstelling van deze diergroep. Daarnaast inventariseert de stichting ook andere bodemfauna zoals spinnen, mieren, mestkevers, kikkers padden salamanders enz. Genoemde soorten vormen een belangrijke schakel in het ecosysteem. Het voorkomen van een groot aantal andere soorten, waaronder bepaalde vogels, is sterk afhankelijk van deze specifieke bodemfauna. Gericht onderzoek naar de effecten van beheersmaatregelen op het voorkomen van bodemfauna geeft dus inzicht in de kwaliteit van een gebied en de kansen voor natuurontwikkeling.

Welkom

Cicindela campestrisStichting WBBS is een wetenschappelijk onderzoeksinstelling die voornamelijk ecologisch onderzoek entameert en uitvoert in het Noorden van Nederland . De stichting verricht ecologisch onderzoek in diverse gebieden, vaak met loopkevers als indicatorsoort voor de bodemfauna. Loopkevers zijn ecologisch de best onderzochte bodembewonende evertebraten.Ze worden geacht indicatief te zijn voor vele andere groepen van aan de bodem gebonden evertebraten. WBBS adviseert, publiceert, voert onderzoek uit, verzamelt verspreidingsgegevens, werkt samen met de overheid (Provincie Drenthe) en andere natuur-en milieuorganisaties.

  • De stichting beschikt sinds kort over een chalet vlak bij het natuurgebied Dwingelderveld. Het verblijf biedt onderdak aan medewerkers van de stichting en aan andere onderzoekers.Chalet van de stichting bij het Dwingelderveld Zoek je een accomodatie vlak bij het Dwingelderveld of wil je er gewoon even tussenuit, klik dan hier voor nadere informatie.
  • De Goudrandloopkever (Carabus nitens), een typische heidesoort, doet het momenteel erg goed in het natuurontwikkelingsgebied het Mantingerveld. Vooral ten westen van het Hullenzand en in het gebied tussen het Hullenzand en het Lentsche veen wordt de soort in toenemend aantal aangetroffen.
  • Van 14 tot 18 september 2009 werd in Westerbork de 14th European Carabidologist Meeting gehouden. Het congres stond in het teken van langlopende onderzoeken naar loopkevers. Al met al kan worden teruggekeken op een geslaagde, goed georganiseerde meeting. De stichting heeft vele positieve reacties van deelnemers afkomstig uit heel Europa ontvangen. Zie voor verdere informatie de ECM site. De landelijke pers heeft ook de nodige aandacht besteed aan het congres De Jakhalzen (onderdeel van het programma De Wereld draait door) deden dat op geheel eigen wijze (het filmpje staat op de ECM site (klik hier) en Rikjan Vermeulen werd tijdens het controleren van bodemvallen in het Dwingelderveld geïnterviewd door medewerkers van het radioprogramma Vroege Vogels. U kunt hier het radiofragment beluisteren. Deelnemers voor het congrescentrum in Westerbork  (foto Hans Turin).
  • In 2008 en 2009 inventariseert WBBS in samenwerking met Natuurmonumenten en Staatsbosbeheer het Nationaal park Dwingelderveld gebiedsdekkend op loopkevers. Deze inventarisatie is een vervolg op de uitgebreide inventarisatie die in 1991 is uitgevoerd (Sjouke van Essen 1993, "Loopkeverinventarisatie Dwingelderveld 1991"). De eerste resultaten laten zien dat het aantal gevangen exemplaren met meer dan helft is afgenomen t.o.v. 1991 waarbij zowel vochtminnende als droogteminnende soorten achteruit zijn gegaan. Klik hier voor meer informatie.
    enclosure Kraloërheide foto hiernaast: enclosure in een in 2008 geplagd gebied op de Kraloërheide, voorjaar 2009

Waarom Loopkevers?

Een groot aantal soorten loopkevers is gevoelig voor allerlei milieufactoren en kunnen daarom als belangrijke indicatoren worden gebruikt. Anders dan bij planten reageren loopkevers vrijwel direct op veranderende omstandigheden. Door terreinen te bemonsteren en de resultaten te vergelijken met de lijst van soorten die mogelijk in dat type habitat hadden kunnen voorkomen (similariteit) kan worden bepaald in hoeverre dat terrein overeenkomt met het type terrein dat men wenst. Op basis van dergelijke resultaten kan men vervolgens bekijken of maatregelen nodig zijn of niet. Door verspreide bemonstering van een terrein kunnen ook de meest waardevolle plekken voor de bodemfauna worden opgespoord.

goudrand loopkever
parende adders
heikikker
goudrand loopkever
adders
heikikker

 

Contact | ©2009 Stichting WBBS